Schotland: Highlands

en de Orkney Islands

16/06/2007 – 26/06/2007

Gids : Scotland, Highlands & Islands Handbook, Footprint Handbooks, Alan Murphy

           Schotland, Expert reisgids, Gilbert Summers            

Kaart: Michelin 501 Scotland 1:400.000

Nuttige tips :

-       Zeer goede regenkledij en warme kledij

-       Waterdichte handschoenen en muts

-       Zonnepetje en zonnecryùm

-       Product tegen de Schotse mug

-       Degelijke stapschoenen

Deelnemers :

Piet Trommelmans en Liliane Raes

Antoine Bogaert en Frieda Vanden Broeck

Ger van Neer en Tine Pattyn

Werner Goussey

Reisleider :

Jozef Leestmans (woont in Kingussie)

www.cairngormnature.com.

Schotland in ’t kort

Oppervlakte : 78.782 km²

Bevolking : +/- 5.000.000 inwoners

Godsdienst : overwegend Protestants (800.000 Katholieken)

Munteenheid : het Britse Pond of £ (1 £ =  +/- 1,50 €)

The Orkney Islands :

Oppervlakte : 990 km²

Bevolking : 19.550 inwoners

Vrijdag 15-06-07

De vrijdag, de dag voor ons vertrek, verloopt hectisch. Op de luchthaven van Charleroi wordt gestaakt. Er moet een alternatief gezocht worden en dit wordt gevonden met een vroege trip naar Glasgow over Amsterdam.

Zaterdag 16-06-07

We worden al op de luchthaven van Zaventem verwacht om 4u15, 2u voor onze vlucht. De parkeergarage is open vanaf 4u, dus dit gaat net. Met overstap in A’dam zijn we in Glasgow  om 8u30 lokale tijd. Jef staat er al klaar met zijn “Welcome–Tierra”-bordje. Met zijn nieuwe Fiat Sculpio gaat het van Glasgow naar Kingussie.

Kingussie, spreek uit ‘kinjoessie’, komt van het Gaelisch en betekent ‘de kop van het dennenbos’.

Bij Loch Arkled houden we een stop voor een boterhammetje. Ik ben inmiddels meer slapend dan wakker. Gelukkig kikkert de volgende halte, een vijver en uitspanning waar een kop thee en gebak mij bijzonder goed smaakt, mij op. Anderen verkiezen een warme maaltijd. Inmiddels zijn we gezellig aan de praat geraakt met Jef.

In Kingussie spotten we nog even een shinty-wedstrijd. Shinty lijkt voor een buitenstaander op hockey, maar dan wat ruwer. Het spel wordt vooral in de Highlands gespeeld. Kingussie heeft een sterke ploeg en heeft al veel finales gewonnen. Het is nu nog kouder geworden. De andere toeschouwers staan er gewoon in wat voor ons zomerkledij lijkt. Brrr… die ‘locals’ zijn gehard.

Na de kamerverdeling gaat het naar Loch Insh: Hier nestelt de Visarend. Fitis – Dodaars – Groenling – Rietgors – Oeverzwaluw – Huiszwaluw – Boerenzwaluw en Torenvalk zijn hier onze waarnemingen. Tjiftjaf komt hier niet voor.

Insh Church, behorend tot de Church of Scotland, heeft een heel intiem oud kerkhofje; een plaatje. Van hieruit heb je ook een goed zicht op het nest van de Visarend.  

Door het venster van de huiskamer van onze gastheer, zien we 2 koppels Kievit die hun juvenielen bewaken. Ook een 3-tal Scholeksters  ‘pieten’ erop los. En we zien de vele Konijnen.

We kunnen boven eten in de huiskamer omdat Marian enkele dagen weg is naar familie. Lekkere zalm!

Zondag 17-06-07

Ruthven Barracks  

De kazerne op een heuvel is gebouwd door de Engelsen in 1719, na de Jacobieten-opstand in 1715. Eerder bevond zich hier een kasteel dat toebehoorde aan een prins, die onder de bijnaam ‘the Wolf of Badenoch’ in de 14^e eeuw een schrikbewind over de streek voerde. Jef brengt een interessant en spannend verhaal.

Intrigerend vindt ik de geschiedenis van de Picten. De Picten is een verzamelnaam voor de stammen die ten tijde van het Romeinse Rijk in het noorden van Schotland woonden. In de ijzertijd rond 50 v.Chr stopte de Keltische migratie naar Schotland. Het land was toen verdeeld in een aantal elkaar bestrijdende stammen die in hun levensonderhoud probeerden te voorzien met akkerbouw (gerst en haver), veeteelt (schapen), de jacht (herten) en visserij. De Romeinen gaven deze stammen de naam Picten wellicht vanwege hun blauwe tatoeages (Picti betekent 'geverfden').

Insh Marshes

De Insh Marshes, een 850 ha groot RSPB reservaat, zijn gelegen in de winterbedding van de Spey rivier gelegen tussen Kingussie en Loch Insh langs de B 970. De parking van het reservaat is gelegen langs de B 970 van Kingussie naar Loch Insh op 2,4 km van Kingussie.

Een groep van 10 Grauwe Ganzen vliegt over de Marshes en een Koekoek roept. Met de verrekijker kunnen we enkele keren het baltsen van de Watersnip volgen.

We stappen een halve mijl verder. Deze afstand is al goed voor enkele malen Wulp, een Rode Patrijs die af en toe een kijkje neemt boven de begroeiing en een Fitis die ons niet wantrouwt. Naast het paadje dat leidt naar de kijkhut wordt Kleine Barmsijs waargenomen. In de kijkhut zelf hebben we een mooi uitzicht op de weidse omgeving : een Ree met 2 kleintjes, enkele Blauwe Reigers, Graspieper en een opgewonden Tureluur houdt ongewenste gasten op afstand. Op de parking heeft Jef nog een Taigaboomkruiper opgemerkt.

Inshriach Alpine Plant Nursery – Jack Drake’s in Kincraig. Het wordt moeilijk kiezen uit de taarten die er allemaal even aanlokkelijk uitzien.  We installeren ons bij de grote ramen waar we kijken op een supergrote voederplaats : Groenling – Vink – Grote Bonte Specht – Koolmees – Pimpelmees – Heggenmus – Sijs en Zwarte Mees zijn er de vaste gasten. Zelfs een Eekhoorn profiteert mee van de aangeboden nootjes. Een verrekijker is overbodig. We genieten nog van de botanische tuin, waar je ook planten kunt kopen. Een schitterende plek.

Ter hoogte van Dalfaber – ‘aber’ betekent ‘natte gronden’ - detecteert Frieda een Zilveren Maan, een Parelmoervlinder. Op het meer vinden we een Brilduiker met 3 schattige kuikens.

Aundorach. Hier zijn een paar baltsplaatsen van de Korhoen bekend. Op de kamruggen trekken we door de heide. Onze eerste waarnemingen zijn Roodborsttapuit, Paapje, Graspieper en meerdere Kneus. Na veel zoeken en geduld, worden we beloond voor ons volharden. Een Korhaan laat zich heel even zien. We geven ons zelf nog een kwartier krediet. Ongelooflijk maar waar, de Korhaan laat zich op dezelfde plaats opnieuw zien en nu heeft iedereen van de groep hem goed kunnen observeren vooraleer hij verdwijnt in de begroeiing. Iets later vliegt hij naar een open terrein.

Loch Garten. Onvolwassen Brilduikers zijn meer onder water dan er boven. Langs de waterrand lopen twee Oeverlopers en aan de overkant van de straat roepen Goudhaantjes vanuit de toppen van de sparren.

Maandag 18-06-07

Kingussie – Inverness

Onderweg zien we een 3-tal keer Buizerd en horen we een Koekoek.

Doodgereden konijnen, en dat zijn er heel wat, vormen een deel van het menu van de Roek – Zwarte Kraai – Bonte Kraai – Kauw en Buizerd.

De heuvels zien er kaal uit wegens het regelmatig afbranden van grote percelen heide. Het Schots Sneeuwhoen wordt hier bejaagd. De vegetatie wordt fel bepaald door de jacht.

Coldwell: een Rode Wouw geeft een show ten beste, verder Veldleeuwerik en Geelgors.

Munlochy Clooty well: kledingstukken worden hier in de waterbron gedoopt en aan de bomen gehangen bij het uitdrukken van een wens. Het is een Keltisch gebruik. De bron stond vroeger bekend om de kracht om kinderen te genezen als ze een nachtje daar gelaten werden.

Cromarty. We volgen de Hugh Miller Cromarty Trail hoog op de kliffen: Noordse Stormvogel – Zeekoet – Kuifaalscholver – Aalscholver – Rotsduif en Noordse Stern. We eindigen in het dorpje waar ik op het terras me waag aan een Guinness. Een Zilvermeeuw probeert wat mee te snoepen van onze picknick.

Fortrose Chanonry point

Fortrose is een mooi goed bewaard dorp uit de 18^e eeuw; was vroeger een belangrijke haven. Het is omsloten door zee aan 3 zijden.

Chanonry Point is dé plaats om dolfijnen te zien. We trotseren eerst de harde wind op het einde van de dijk, maar daarna vatten we post tegen de muur in het zonnetje. We zien enkele families van dichtbij; een schitterende ervaring.

Op het strand zit een Kleine Jager; we vermoeden dat hij ziek is, want het beestje blijkt zich niks aan te trekken van onze aanwezigheid. Na een half uurtje gaat hij toch op de vleugels. Inmiddels zijn heel wat toeristen langsgelopen en niemand die deze vogel opmerkt!

Ook heel mooi zijn de vliegende Zeekoeten.    

Verder nog: Rouwkwikstaart – Grote Stern – Noordse Stern en Kneus.

Munlochy Bay: Bergeend – Knobbelzwaan –  Wulpen – Blauwe Reiger en Rouwkwikstaart. Een koppel Boerenzwaluw heeft in de kijkhut zijn intrek genomen. 

Rothiemurchus Estate in Coylumbridge: een korte boswandeling is goed voor Kuifmees – Goudhaan – Zwarte Mees en Goudvink. Aan de ingang ontmoeten we enkele Vlamingen die er kamperen.

Dinsdag 19-06-2007

Kyllachy House

Bij een eerste stop is het onmiddellijk raak : een Waterspreeuw met voedsel in de bek vliegt van steen tot steen. Ze wil haar jongen voeden, maar wij zijn de stoorzenders. Daarom stappen we verder. Verder nog Grote Gele Kwikstaart en Rouwkwikstaart . Dieper in de vallei zien we nog een Schots Sneeuwhoen met zes reeds vliegvlugge kuikens. Deze hoenderachtige kunnen we benaderen tot op een 10-tal meter. Zelfs dan vliegt ze nog niet op, maar sluipt ze weg. Ook een Tapuit en een Kramsvogel.

Loch Ruthven

is gekend voor het voorkomen van Kuifduiker, dit 85 ha groot RSPB reservaat ligt ten zuiden van Inverness. Twee koppeltjes Kuifduiker zijn goed te bewonderen. In de boompjes langs het meer zingt de Rietgors. Een Oeverloper zoekt steeds dezelfde steen op, terwijl de Kuifeenden zich achteraan op het meer houden. Een Goudplevier komt zelfs onze richting uit wanneer zijn geluid wordt nagebootst.

Findhorn Vallei in Strathnairn

Op de parking picknicken we in gezelschap van een Stormmeeuw en enkele Kokmeeuwen.

Hier wandelen we door een bijzonder mooi stukje Schotland. Er staan een prachtige villa, blijkt van de jachtopziener te zijn. De kamers voor de jagers zien er ook heel netjes uit. Op de flanken van de heuvels tellen we een kudde van 121 Edelherten.

Een Torenvalk treitert enige tijd een Slechtvalk. Een Blauwe Kiekendief en een Buizerd draaien rondjes rondom elkaar. We zien een vluchtende Sneeuwhaas en een Tapuit neemt zijn fiere houding aan op een rotsblok.

Dé waarneming van de dag is zeker de Steenarend. Een Torenvalk die het gezelschap van deze onvolwassen grote broer allerminst op prijs stelt, voert duizelingwekkende en imponerende duikvluchten uit tot hij een andere richting kiest.

Als we het reservaat uitrijden denk ik eindelijk zelf als eerste een Sneeuwhaas te zien, maar het is een gewone haas … hilariteit alom.

Woensdag 20-06-07

We volgen de A9 tot Scrabster, waar we de boot nemen naar Stromness.

We houden even halt bij Loch Rangag, een meertje voorbij Latheron : Grauwe Ganzen, een koppeltje Kuifeend en enkele Grote Mantelmeeuwen.

Scrabster

Van de wachttijd maken we gebruik om te picknicken. In de havengeul zwemmen een Zeekoet en een Zwarte Zeekoet. De overzet duurt anderhalf uur; is zo om als regelmatig Noordse Stormvogels langs de boot vliegen en zowel Grote Jagers als Kleine Jagers ons op korte afstand volgen. Een onvolwassen Jan van gent is met een paar vleugelslagen uit ons zicht verdwenen. Helaas zien we geen walvissen.

Orkney-Eilanden

Een ornithologisch paradijs dat bestaat uit 70 eilanden, waarvan 20 onbewoond zijn.

Ze hebben een Noors erfgoed en zijn helemaal anders dan het vasteland van Schotland. Hier ontdekt men de meest verbazingwekkende prehistorische plekken van Groot-Brittannië.

De eilanden zijn grotendeels gevormd van zandsteen. Het kaal aandoende landschap bestaat voor 85% uit heuvelachtige, vruchtbare landbouwgrond.

Eerste eiland: Mainland

Bij het binnenvaren van Stromness valt het mooie licht op. De havenkant doet enigszins denken aan een Noors vissersdorp. Er liggen een 20-tal Eidereenden op het kleine keienstrand van de vaargeul.

Na het inchecken in Miller’s House - uit 1716, nu B&B - in Stromness, aan de haven, verkennen me meteen het eiland.

Skara Brae  is het best bewaarde Neolitische dorp in West-Europa uit het Stenen tijdperk. Hier woonde een gemeenschap van 30 tot 50 mensen ca.3100-2500 voor Christus. Doordat het dorp lange tijd onder het zand bedolven lag en pas na 1850 werd blootgelegd, is het grotendeels in zijn oorspronkelijke staat bewaard gebleven. Heel duidelijk zien we de zes vierkante huizen waarin zelfs nog de slaapplaatsen, open haarden, stenen bedden en kasten zijn te zien. Slaap- en huiskamer waren gecombineerd en de toiletten bevonden zich in de huizen, die met onderaardse gangen met elkaar waren verbonden.

Kort bij het strand zwemmen 3 families Eidereend met telkens 6 à 8 kuikens en rennen 2 Bontbekplevieren heen en weer. We bezoeken nog Skaill House, een mooi 17^e eeuws landhuis.

Marwick Head is een 100 m hoge klif met een lengte van 1600m. De kliffen zitten vol met zeevogels. Op sommige stukken is ieder horizontaal stekje bezet. Dit is National Geographic!

Op de kliffen broeden Papegaaiduiker – Noordse Stormvogel – Alk – Zeekoet – Drieteenmeeuw, Kuifaalscholver en Kauw. Ik geniet met volle teugen. Dit is een wens die in vervulling gaat en het overtreft alles. Hier zou ik dagen kunnen blijven zitten.

Over zee zeilen Jan van gent –  Grote Jager en Grote Mantelmeeuw. Raven scheren langs de flanken van de kliffen om eieren te stelen uit onbewaakte nesten. Naast het wandelpand zijn ook Veldleeuwerik en Oeverpieper voedsel aan het zoeken.

De stenen toren is het monument ter ere van Lord Kitchener dat herinnert aan het verlies van de HMS Hampshire in 1916, die zonk voor de kust van Birsay.

Op het einde van de wandeling horen we nog de kreet van de Kwartelkoning. Een poging om hem te lokken mislukt.

Donderdag 21-06-07

Loch Stenness: Middelste Zaagbek – Noordse Stern – Knobbelzwanen – Kokmeeuwen en Boerenzwaluwen.

The Loons (64 ha): onze eerste Meerkoet wordt genoteerd. Een Watersnip poseert op een paaltje. Scholeksters – Wulpen – Kokmeeuwen en Grauwe Ganzen zijn in de omgeving van de meeste meren aanwezig. Aan de overkant van dit meer liggen 6 Bergeenden dicht bijeen.

Broch of Gurness. Een broch is een ronde verdedigingstoren met dubbele muren. Men gaat ervan uit dat brochs in de eeuwen rond het begin van de jaartelling werden gebouwd om de bevolking te beschermen tegen aanvallen vanaf zee.

De broch van Gurness is de best bewaarde van de Orkneys, daterend uit de 1^ste eeuw vóór Christus, bezet door de Pickten tot de Vikingen kwamen rond 900 VC. Het is omringd door stenen huizen uit de IJzeren Tijdperk.

Plots stopt Jef en meteen is iedereen uit het busje : hij wijst naar een jagende Velduil in ideale belichting. Tot boven onze hoofden komt hij draaien en keren om dan plaats te nemen op een weidepaal. Van op dezelfde plaats krijgen we ook nog een vrouwtje Blauwe Kiekendief en 2 Tureluurs te zien.

Tingwall: een klein haventje waar we de boot, met plaats voor een 10-tal wagens en een 40-tal passagiers, nemen naar het eiland Rousay. Het terugticket wordt meteen gekocht. De laatste afvaart is al volzet, dus moeten we een uurtje vroeger terugkeren.

In de zijwand van de havengeul broeden een aantal koppels Noordse Stormvogel.

Bij het vertrek en de aankomst van de boot zijn ze van nabij te bezichtigen. Op een eilandje tellen we tot 83 Grijze Zeehonden en een Roodkeelduiker krijgen we ook te zien. Na 25 minuten meren we aan in Rousay.

Tweede eiland: Rousay

Midhowe Broch: ter hoogte van Quandale maken we een wandeling. Van op de weg lijkt er geen leven te bespeuren. Als we over het terrein sjokken, voeren Grote Jager en Kleine Jager schijnaanvallen op ons uit of lopen rond als “gekwetste exemplaren”. Een mannetje Blauwe Kiekendief krijgen we mooi te zien. De Scholeksters alarmeren niet enkel voor ons maar ook voor de “Jagers” die erop uit zijn hun eieren of jongen te stelen. We passeren op 2 meter van een broedende Noordse Stormvogel die rustig blijft zitten en de jongen van de Kleine Mantelmeeuw drukken zich als we hen benaderen. Een Goudplevier en een Regenwulp daarentegen maken zich rapper uit de voeten, een groepje Noordse sternen vliegt even boven ons hoofd maar hebben hun broedplaats al verlaten.

Wasbister Loch: enkele Knobbelzwanen, één Wilde Zwaan en een Roodkeelduiker .

Om 15u20 nemen we in Rousay de boot terug naar Tingwall. Deze keer is er een tussenstop in Wyre om er een paar auto’s en enkele passagiers, waaronder een kind dat school loopt in Rousay, af te zetten. Met de ferry naar school, het is toch een ander leven.

Terug Mainland

Birsay Moors (2.340 ha): een Roodkeelduiker met een piepjong kuiken

Ring of Brodgar (2500–2000 v.Chr.): Een stenen cirkel met nog 27 van de oorspronkelijke 60 rechtopstaande of intussen omvergevallen stenen. De meeste zijn meer dan 4 m hoog. De reden om de plek zo in te richten is nog steeds onduidelijk. Aan de overkant van de weg zingt een Rietzanger.

Stenness: Een kleine stenen cirkel daterend uit het derde eeuw vóór Christus, bestaande uit slechts 12 stenen waarvan er nog vier overeind staan. Het werd gebruikt door de bewoners van Skara Brae. Aan een loch zit een Visdiefje en een Zeehond.

Vandaag is de langste dag, midzomernacht, waarbij het amper hier donker wordt, maar er is weinig animo om dit te vieren. Gelukkig zorgt een slimme Zilvermeeuw nog voor wat animo.

Vrijdag 22-06-07

Kirkwall. Na een Schots ontbijt op maat, hebben we nog juist tijd genoeg om de kathedraal van Kirkwall te bezoeken, een verzoekje van Ger. Deze kathedraal werd tussen de 12^e en 15^e eeuw gebouwd van rode en crèmekleurige zandsteen, in de stijl van Normandisch vakwerk. De kathedraal werd in 1137 gesticht door de Noorse Earl Rognvald, ter nagedachtenis van zijn oom Magnus.

De timing van Jef, om de afvaart van 11u te halen, klopt perfect. Het wordt nog even spannend als Piet vermist is in Stromness, maar gelukkig komt hij toch nog opdagen. 

Forsinard-reservaat in Strath Halladale: een veengebied, interessant voor plantkundigen. We nemen het leerpad Dubh Lochan Trail na een bezoek aan het infocentrum in het oud stationnetje. Ik koop er enkele mooie pins van de RSPB.

Loch an Ruathair:  een indrukwekkend groot meer. We picknicken terwijl we door de telescopen speuren. Ik ontdek er een zittende Parelduiker in het gras op de hoek van een eilandje, waarachter 3 Zwarte Zee-eenden zwemmen.

Dan is het opnieuw aan Jef : rijden maar want we moeten nog een flink stuk afleggen. Meer dan 3 uur. Een paar genieten van het afwisselende landschap, terwijl anderen dutten.

Om 19u bereiken we onze uitvalsbasis Kingussie en een uurtje later zitten we al aan tafel bij onze gastheer.

Zaterdag 23-06-07

Carrbridge

Het schattige stenen brugje ‘Packhorse bridge’ uit 1717 over de Dulnain, wordt door iedereen vereeuwigd. Het werd gebouwd voor voetgangers, paarden – al zien wij geen paard over dit steile brugje trekken - en om begrafenisstoeten naar de kerk aan de overkant mogelijk te maken. Op het riviertje zwemt een Grote Zaagbek met 5 kuikens achter zich. Beurtelings proberen de kleintjes mee te liften op de rug van mama, wat hen aardig lukt.

Lochindorb

Op het eiland in het midden staat een vervallen kasteel, dit is op en top Schots gevoel. Lochindorb komt uit het Gaelic en staat voor 'Loch van Trouble'. Daar heeft het kasteel  zeker zijn deel van gehad. Het dateert uit de 13e eeuw, later bezet door de Engelsen,Later it was used as a prison and also a garrison for English troops. vervolgens gebruikt als gevangenis en ook als garnizoen voor Engelse troepen. At the end of the 14th century, it was gifted by Robert II to his third son, the notorious Wolf of Badenoch, Alexander Stewart, who rampaged around quite a bit of the local area. Aan het einde van de 14e eeuw schonk koning Robert II het aan zijn derde zoon, de beruchte Wolf van Badenoch,

Het meer is gekend voor de Parelduiker. We treffen er zelfs drie aan. Een Wilde Zwaan gaat op de foto.

De heide aan de overkant is dan weer goed voor mannetje en vrouwtje Schots Sneeuwhoen en 4 kuikens. Tussen de meer dan 200 Grauwe Ganzen, veel koppels met hun kroost, dobbert één enkele Brandgans. Een Grote Lijster komt tot bij ons gevlogen.

Dulsie Bridge

In de rivier de Findhorn is de Waterspreeuw aanwezig.

Op weg naar Cawdor Castle lopen 2 Rode Patrijzen wat verwonderd maar ongehaast, gewoon voor ons busje uit.

Cawdor Castle

Sinds 1730 is dit de thuishaven van de graven van Cawdor. De middeleeuwse toren en ophaalbrug zijn nog steeds intact en de vesting biedt plaats aan een enorme collectie wandtapijten, schilderijen, meubelen, boeken en porselein. Het straalt een huiselijke sfeer uit.  De mooie tuin met de rode banken ligt er wat verzopen bij door al die regen.

In het aangelegde bos met enorme sequoia`s maken we nog een wandeling. We eindigen in de kasteeltaverne met slechte koffie, wel leuke shop.

Zondag 24-06-07

De weersvoorspelling voor vandaag is niet schitterend : 10° C en regen. In zo’n geval heeft Jef een alternatief achter de hand. Hij besluit een culturele dag te houden met vogelinslag. We zullen een kasteeltje en zijn omgeving en een whiskydistilleerderij bezoeken.

Via binnenwegen komen we in de omgeving van Bridge of Brown, waar een Houtsnip gewoon op de zijkant van de weg blijft zitten. Even achteruit rijden en iedereen heeft ze gezien. Op een ingezaaid veld krijgen we diverse soorten in de kijker : Rode Patrijs – Blauwe Reiger – massa’s Roeken – Kneus – Groenlingen – Vinken en een 10-tal Grote Lijsters.

Drumin Castle is prachtig gelegen boven de samenvloeiing van de Livet en Avon. Waarschijnlijk werd deze burcht gebouwd in de 14^de eeuw en was onder meer bewoond door Alexander Stewart, beter gekend onder de naam ‘de Wolf van Badenoch’.

Als Jef braakballen ontdekt, bemerkt Werner even later de bewoner van deze ruïne: een Kerkuil van het zeer bleke type. Weinige ogenblikken later verlaat hij zijn nis, waar ook het nest zichtbaar is. Aan het brugje voorbij de parking komt meteen een Taïgaboomkruiper als ik het geluid afspeel.

The Glenlivet Distillery bij Ballindalloch in Moray produceert single malt whisky en is de oudste legale stokerij van Schotland. Het maakt deel uit van de Glenlivet Estate, een domein van 23.000ha met tal van uitgestippelde routes.

Het regent oude wijven zodat we in het busje picknicken. Aan het einde van de rondleiding proeven we van hun 12-, 15- en 18-jaar oude  whisky.

Op de terugrit stoppen we nog even aan de kijkhutten van de Insh Marshes. Er is weinig beweging: de Wintertaling is toch nog een aanwinst voor het vogellijstje.

Dulnain Bridge. We zien fraaie exemplaren van ‘Roches moutonnées’ in mica-schist gevormd door het passeren van een gletsjer tijdens de ijstijd. Het resultaat van zoveel natuurgeweld is een rots met een gladde zacht hellende zijde en een steile geribbelde kant. Zijn beide zijden afgerond dan heb je een ‘whale back’. Uitleg op http://www.fettes.com/cairngorms/roche%20moutonees.htm

Het dorp Dulnain Bridge in de Vallei van de Spey is erg toeristisch, maar wel gezellig.

We sluiten af met een Schotse avond: Jef in traditionele kledij, whisky en lekkere haggis met Vlaamse ‘touch’.

Maandag 25-06-07

De weersvoorspellingen zijn al weer weinig hoopgevend, maar we wagen het erop om de Cairn Gorm naar boven te gaan, al is Jef er geen voorstander van. Het wordt “proberen”.

Eerst houden we nog even halt aan de Insh Marshes, deze keer aan de andere zijde. Enkele Sijsjes vliegen er rond. Gezien Loch Morlich op onze weg ligt, maken ook daar nog een wandeling: dit meer dat gekend is voor de Roodkeelduiker, is slechts goed voor enkele Brilduikers en een Gaai. Geen Schotse Kruisbekken.

Cairn Gorm

Tijdens de picknick op de parking wijst de thermometer 7° C aan (in 2006 tijdens Werners beklimming: 23° C). We vertrekken om 12u50 met volle moed, maar algauw zijn regen en wind de spelbrekers. Twee afdalende Schotse meisjes die onze weg kruisen, noemen het weer verderop “horrible”. En zo is het ook. Om 14u45 zijn we op een hoogte van 1100 meter. We krijgen zelfs wat hagel. De gevoelstemperatuur ligt onder het vriespunt. Toch loopt er nog een Alpensneeuwhoen met 4 kuikens voor onze voeten. Ik zie slechts een schim want met een bril is het zicht bijna nihil. De befaamde Morinelplevier, krijgen we helaas niet te zien. Gezien de gure weersomstandigheden wordt besloten om rechtsomkeer te maken. Gelukkig klaart het op de terugweg nog wat op zodat we het landschap kunnen bewonderen Om 16u15 zijn we terug op de parking. Het water staat letterlijk in onze schoenen en we zijn nog juist op tijd om in de cafetaria nog iets te drinken. Het laatste stukje taart laat ik aan mij voorbij gaan, zonder Morinel geen feest.

Dinsdag 26-06-07

De zon schijnt en we verlaten Kingussie met enige tegenzin. Stops in:

Loch Laggan: prachtig zicht op het sprookjesachtige Kasteel van Ardverikie, als setting gebruikt bij de BBC dramareeks ‘Monarch of the Glen’, helaas niet gezien op tv.  

Vallei van Glencoe: tijd voor de picknick in het lekkere zonnetje; het landschap onderweg is schitterend. Ik neem volop foto’s vanuit het busje.

Ben Nevis: hoogste berg in Groot-Brittannië, 1343m

Loch Lomond:  vormt de grootste oppervlakte van zoet water in het Verenigd Koninkrijk. The Loch is 24 miles long and five miles wide and at its deepest point is some 600 feet deep. De Loch is bijna 40 kilometer lang en acht kilometer breed en op het diepste punt bijna 40 meter diep.

Fort William: veel winkels; hoog tijd voor de laatste souvenirs

We bereiken de luchthaven van Glasgow om 15u. Onze vlucht loopt vertraging op wegens de weersomstandigheden in Amsterdam en … een vogel - hoe kan het anders - op de startbaan in Glasgow. Na de voorziene overstap in Amsterdam, landen we in Zaventem om 22u30. De deelnemers nemen snel afscheid van elkaar, want de bagage deed al een rondje op de transportband.

Tine Pattyn